...á náttborðinu mínu eru:

• þrjú snuð; tvö bleik og eitt fjólublátt
• bleyjur
• blautþurrkur
• bossakrem, tvær tegundir
• jú jú líka vekjaraklukka og lampi... (ekki það að ég þurfi vekjaraklukku, Sunna virkar vel!)

tekid af amadablam.blog.is:

Ingvar og Simon fóru úr búðum eitt á fimmtudaginn kl. 8.00.  Tony fór ekki með þeim áfram heldur sneri við í grunnbúðir. Sherparnir sem fylgdu þeim misstu félaga sinn í fyrra þegar snjóflóð féll á búðir þrjú svo þeir vildu alls ekki vera þar.  Þeir fundu syllu rétt neðan við búðir þrjú og þar komu þeir fyrir tveimur tjöldum og gistu þar.  Staðinn kalla þeir sveppahrygginn.

Á föstudagsmorgni þegar þeir komu við í búðum þrjú voru allir sem þar höfðu verið að halda niður. Fjögur snjóflóð höfðu fallið um nóttina í nágrenni búðanna og fyrirtæki sem höfðu skipulagt ferðir og áttu mannskap í búðunum skipuðu mönnum að snúa við.

Ingvar og félagar sem höfðust við á sveppahryggnum urðu ekki varir við snjóflóðin og þau breyttu ekki ferðaplönum þeirra. Þeir héldu því áfram og komust á toppinn kl. 11.30 á föstudaginn!! Þegar á toppinn var komið var ekki ský á himni og útsýnið ólýsanlegt, mikilfenglegir fjallatoppar blöstu við og fylltu menn lotningu og stolti. Ingvar átti eiginlega engin orð til að lýsa þessu.

Þeir sneru svo við og gistu í búðum eitt og eru nú (laugardagur) komnir niður í grunnbúðir. Ingvari líður vel en hann segir þetta erfiðustu tvo daga sem hann hefur lifað! Hann er mjög þreyttur en afar stoltur að hafa tekist þetta: Hann 
hefur verið að taka upp allan tímann og þegar myndin verður tilbúin getum við fengið að sjá hvernig ævintýrið gekk fyrir sig.
Ingvar verður komin til Katmandu á miðvikudag og hittir þá Viðar og 
Huldu og sendir myndir.

 og hana nú!! Vid erum svo hrikalega stolt af gamla, ekki allir afar sem leggja í svona svadilför.

Þá erum við flutt, búum núna á Kepplerstraat 131 sem er næsta gata við Newtonstraat þar sem við áttum heima. Þetta voru því ekki flóknir fluttningar, leigðum bara lítinn sendibíl og keyrðum svo nokkrum sinnum á milli. Þetta gekk allt saman mjög vel enda fengum við mikla hjálp frá bræðrum hans Dennis og vinum. Það var þvílík lukka að við fengum þessa íbúð, sem er btw meira en tvisvar sinnum stærri en gamla og ekki mikið dýrari! Þannig er að Dennis byrjaði að vinna með Paul sem bjó hér ásamt kærustunni sinni Anne, við urðum miklir vinir enda nágrannar. Þau eru rosalegt ævintýrafólk, hafa ferðast um allan heim en áttu en eftir að fara til S-Ameríku. Þau ákváðu að skilja allt eftir núna í haust og drífa sig í þessa langþráðu draumaferð og eru væntanleg aftur til Hollands eftir ár eða svo. Á meðan búum við hér í flottu íbúðinni þeirra og látum sko fara vel um okkur! Við ætlum að nýta þetta ár hér á Kepplerstraat til að hugsa okkar gang og ákveða hvað við gerum svo í framhaldinu... Ég vil ekki gefa mikið upp hvað við erum að spá svona í upphafi, enda geta plön breyst og þetta á allt eftir að þróast í rétta átt á endanum.

Síðan við fluttum hef ég ekki átt mikinn ,,Evutíma" því það er búið að vera nóg að gera og sjaldan tími til að slaka vel á. Fyrst þurftum við náttúrulega að taka uppúr kössum, raða húsgögnum (leiðist það nú ekki) og svo taka uppúr fleiri kössum, raða, þvo þvott o.sv.fr. Þetta er svona eilífðarverkefni og svo bætist við lestur, lærdómur og uppeldis- og heimilisstörf, ég var semsagt að breytast í gólftusku... Ekki skemmtilegt það. Til að lífga uppá tilveruna fórum við fjölskyldan í göngutúr á sunnudaginn, veðrið var dásamlegt, 18°C og sól. Á göngunni rákumst við á auglýsingu þar sem auglýstir voru miðar á Svanavatnið í uppsetningu ballettflokks frá St. Pétursborg. Við tjékkuðum á þessu þegar við komum heim og viti menn það voru til miðar!! Ég ætla að skella mér í kvöld með öllum bestu vinum mínum, fer semsagt alein! Skiptir ekki máli, ég held að ég hafi bara gott af því að fara í fín föt, setja á mig maskara og skilja Sunnu og Dennis eftir heima og horfa á dásamlega fallegan dans. Svo frá og með kvöldinu í kvöld verð ég ekki lengur tuska!

Hey, ég lenti í dálitlu í dag... á ég að segja ykkur?? Ég fór út með Sunnu í kerrunni til að svæfa hana og var bara að labba í rólegheitum í rigningunni þegar einhver maður byrjar að kalla á eftir mér ,,sorry, woman....can you help me?" Ég sný mér við og þar stendur maður, blökkumaður í mjög fínum fötum, svörtum frakka og skyrtu og fínum buxum og flottum skóm...ekki einhver aumingi eða neitt svoleiðis. Hann var svona um fimmtugt. Hann heldur áfram að tala eitthvað á ensku en ég átti í vandræðum með að skilja hann, hann var greinilega í miklu uppnámi og var gráti næst meðan hann talaði. Hann sagðist vera frá Sómalíu. Hann var víst á bíl hérna en lenti í einhverju veseni og hafði verið handtekinn og löggan tók allt dótið hans, bílinn, öll skjöl og ég veit ekki hvað og hvað. Hann bað mig um að lána sér fyrir lestarmiða því hann á að mæta til Rotterdam á morgun til að reyna að fá dótið sitt til baka eða eitthvað álíka... Hann var svo aumur og þurrkaði sér í sífellu um augun og var alltaf að endurtaka að hann ætti bíl og börn. Ég gaf honum 5 evrur. Hann þakkaði fyrir sig og labbaði svo áfram, beint fyrir framan mig. Greyið, hann var með einhver blöð frá lögreglunni og var einsog að leita að einhverju húsi í götunni, vá ég vorkenndi honum svo mikið. Ég þurfti eiginlega að hlaupa á eftir honum til að spyrja hvort ég gæti hjálpað honum. Á endanum labbaði ég með honum í næsta sporvagn, gaf honum pening fyrir farinu og óskaði honum góðs gengis. Vona að hann komist heill útúr þessu veseni, hann var svo ljúfur og góður.

Svo er nóg að gera í skólanum hjá mér en Sunna heldur mér kátri alla daga með skemmtilegheitum. Hún er svo dugleg, byrjuð að borða graut einsog herforingi og svo finnst henni gulrótamaukið sem ég bý til rosalega gott. Hún elskar að pluðra útí loftið og gerir það útí hið óendanlega, hún er sniðug stelpan mín og finnst skemmtilegt að pluðra með fullan munn af graut ehe... Annars er hún farin að vera erfið á næturnar, barnið sem rumskaði ekki fyrstu fjóra mánuði ævi sinnar vaknar núna 3-4 sinnum frá því hún sofnar um kl 20 á kvöldin og stundum grætur hún dálítið lengi. Þetta er orðið mjög þreytandi en við vonum að þetta lagist sem fyrst.

Í færslunni hér á undan sagði ég frá klifri og keilu. Af þessu tvennu er þetta að frétta: Ásdís Elín kom heim frá Kína með gull og silfur, frábær árangur og öll fjölskyldan að rifna úr stolti!! Pabbi er enn að klifra, þeir ætla að reyna við toppinn í vikunni...hægt að fylgjast með þeim hér: amadablam.blog.is

...spurning um að skrifa oftar og minna í hvert skipti?

Ég þarf náttúrulega ekkert marga daga til að finna eitthvað til að blogga um

Þessi færsla er tileinkuð honum pabba mínum, sem fer til Nepal á morgun. Já, afi Íslands ætlar að klífa Ama Dablam! Ama Dablam er 6856 metrar, stórhættulegt og hrikalegt fjall. Pabbi er vanur ýmsu og er góður fjallamaður, en í þessari ferð þurfa þeir bæði að klífa kletta og ís sem gerir þetta allt miklu erfiðara. Með pabba í för verða Viðar og Simon. Þetta er allt saman voðalega spennandi, en auðvitað erum við öll dálítið áhyggjufull...

Gangan krefst klifurs bæði í ís og klettum en fjallið hefur verið talið nokkuð „öruggt“ þar sem ekki er mikil snjóðflóðahætta á leiðinni. Þó fórust þar 6 í snjóflóði síðastliðið haust og einn klifrari er látinn á þessu ári.

 Tekið af vef UNICEF, hér er hægt að lesa alla fréttina.

• Á mbl.is er fjallað um þennan leiðangur, hægt að lesa það hér. 
• Á vef íslenska alpaklúbbsins er þessi frétt

Pabbi fer semsagt einhvern tímann á morgun og mun dvelja í Nepal í 6 vikur. Þetta verður svo allt saman fest á filmu, hlakka til að sjá þá frábæru heimildamynd!!

En fleiri fara af landi brott á morgun, já hún Ásdís Elín frænka mín fer með sömu vél og klifurkarlarnir. Hún er að fara til Sjanghæ að keppa í keilu á Special Olympics. Óska henni hér með góðs gengis!! Ekkert smá flott hjá henni -og heppin að fara til Kína!!

Þeir Ama dablam félagar halda úti síðu um leiðangurinn...ég fann hana ekki, ef einhver (mamma eða pabbi) getur sent mér linkinn þá yrði ég mjög glöð. Ég hvet alla til að fylgjast með ferðinni þeirra og senda þeim góða klifurstrauma!

Elsku pabbi; gangi þér vel og mundu að fara VARLEGA!!

..mundi ekki lykilorðið, svo langt síðan ég hef skoðað þetta sorglegasta blogg allra tíma!

• Ég er byrjuð í Kennaraháskólanum, nóg að læra -verkefni og fleiri verkefni.
• Dennis er kominn með bílpróf. 
• Sunna er búin að gráta mikið síðustu 6 nætur.
• Við erum öll þreytt.

Látum þetta duga í bili -ætla að leggja höfuðið í bleyti í nokkra daga og kem svo sterk til baka með rosalegt blogg....Bíðið bara!

...ég er mjög ánægð fyrir hönd ykkar allra að það skuli vera svona gott veður á Íslandi en á sama tíma er ég hrikalega svekkt, þetta er nefnilega fyrsta heila sumarið mitt í Hollandi (í fyrra var ég hérna bara í júlí og ágúst) og það rignir svo mikið núna. Ojjj í dag er grár dagur; skýjað og úrhelli, Sunna tók sig svo til og gubbaði þvílíkt mikið áðan -litla greyið! Eftir gubberíið baðaði ég hana og nú er hún steinsofandi, ég er að hugsa um að nota tækifærið og fara í langa og heita sturtu...spurning um að kúra svo uppí rúmi hjá Sunnu og lesa aðeins...ætla ekki út úr húsi í dag.

Um daginn fékk ég bréf frá Kennó með upplýsingum um skóladagana í ágúst, það verður ratleikur og læti -stuð! Vá hvað ég vona að ég þekki einhvern þarna, þetta verður örugglega ansi hressandi og skemmtilegt. Ég kvíði reyndar fyrir að setja Sunnu í pössun á meðan ég skrepp í skólann, en hún verður í góðum höndum!

XXX

Jæja jæja þá er víst kominn tími til að blogga, við búin að kíkja í heimsókn til Íslands, Sunna litla er orðin 3ja mánaða og ég veit ekki hvað og hvað...

Við semsagt kíktum til Íslands í tvær vikur í júní, það var æði. Ég náði samt ekki að hitta alla sem voru á listanum svo ég verð víst bara að koma aftur! Við Sunna komum því 18. ágúst og verðum alveg heillengi eða til 3. september. Ég ákvað nefnilega að gerast námsmaður enn á ný í haust, stefnan er sett á fjarnám við Kennaraháskólann, en í upphafi hverrar annar þurfa fjarnemendur að mæta í skólann í eina viku. Okkur leiðist sko ekki að ÞURFA að koma aftur. Sunnu leið líka svo vel á Íslandi og henni fannst hvorki erfitt né leiðinlegt að fara í flugvél, hún svaf vært báðar leiðirnar -vonandi verður þetta jafnlítið mál næst því þá verðum við bara tvær. Svo elskaði hún að fá svona mikla ást og alla þessa athygli -þá sérstaklega frá ömmu sinni og afa sem fannst frábært að hafa Sunnu hjá sér svona lengi. Næturnar voru líka alveg jafn lítið mál og heima í Hollandi, ég hafði smá áhyggjur að bjartar sumarnætur myndu rugla systeminu en nei nei, Sunna er reglumanneskja og ekkert raskar hennar plönum! Ferðin var í alla staði fullkomin, sólin skein og við skemmtum okkur við að hitta alla vini okkar sem við höfum ekki hitt í langan tíma og Sunna hafði jafnvel aldrei hitt. Svo skruppum við útúr bænum með mömmu og pabba, keyrðum yfir Kjöl gistum í Kerlingarfjöllum og kíktum svo við á Hveravöllum þar sem pabbi gerði sér lítið fyrir og fór í bað -án skýlu!! Takk kærlega fyrir okkur, við hlökkum til að hitta ykkur öll aftur í ágúst

Svo um síðustu helgi kom Tóta til okkar og gisti í tvær nætur, heldur stutt stopp en hrikalega var samt gaman hjá okkur. Við skvísurnar fórum saman á ströndina í góða veðrinu og náðum okkur í smá lit... 

Í gær átti Sunna afmæli, orðin 3ja mánaða! Í tilefni af því skellti Sunna sér í 3ja mánaða skoðun -og viti menn, daman er orðin 59 cm löng og 5,6 kíló!! Hún er allaf jafn hress og yndisleg þessi litla skotta, brosir útí eitt og hlær þegar vel liggur á henni. Af okkur foreldrunum er það helst að frétta að Dennis finnst hræðilega erfitt að vinna aftur eftir allt tjillið í fríinu og ég er komin með þvílíkt hárlos!! Bæði mjög slæmt, Dennis verður að vinna -þannig er það bara! Og ég hef ekki mörg hár fyrir svo ég er alvarlega að spá í að fá mér hárkollu ef þetta heldur áfram...

Við erum akkúrat núna í Harlingen hjá tengdó, alltaf dásamlegt að vera hér í frísku sveitalofti og notalegheitum.

 Best að halda áfram að slaka á -farið varlega í dag, aldrei að vita nema eitthvað slæmt gerist 7-9-13!!!

 ps nýjar myndir á barnanetinu fyrir þá sem vilja...

Það er barasta kominn júní! Fáránlegt hvað tíminn líður hratt! Hjá okkur er allt einsog það á að vera, sólin skín flesta daga og hitastigið hefur verið gott, suma daga of heitt en þess á milli mjög fínt. Ég nýt þess að vera í ,,fríi" og reyni að fara út á hverjum degi. Að komast út er náttúrulega alveg nauðsynlegt en það er ekkert grín að þurfa að rogast með helv... vagninn niður þessa stiga, svo er Sunna litla orðin ansi þung... ég er því að fá þessa myndarlegu vöðva! Það er nú bara þannig að þegar ég er loksins komin niður með vagngrindina (1.ferð, niður og upp), burðarrúmið (2. ferð, niður og upp) og svo með Sunnu og hennar hafurtask (2,5 ferð, niður) þá er ég sko orðin sveitt! Ekki batnar það svo þegar ég opna útidyrnar og mér mætir þessi hiti... Svo áður en ég er komin út á horn er köld sturta það eina sem ég hugsa um!!

Sunna á vegabréf!!! Það tók nú heldur betur á að redda því, passamyndin þurfti að vera fullkomin, hún átti að horfa beint í myndavélina með höfuðið alveg beint og hún þurfti að vera sviplaus, hvorki grátandi, hlæjandi né neitt annað -hún var 6 og hálfs vikna! Það var erfitt að fá hana til að horfa í myndavélina hvað þá allt hitt!! Algjör brandari... en á endanum tókst þetta eftir að við vorum send aftur til ljósmyndarans því fyrsta myndin var ekki nógu góð...

Myndin efst til vinstri endaði í vegabréfinu -Til hamingju Sunna!! núna má hún koma með okkur til Íslands... Það fyndnasta við þetta allt saman er að vegabréfið gildir í 5 ár... svo bara þegar við komum til Íslands um jólin þá verður hún það breytt að það verður erfitt að sanna að þetta sé sama barn, sérstaklega þar sem í vegabréfinu stendur að hún sé 0,55 m há!!

Nýjustu fréttir: Við erum að fara að flytja!!! Daddara! Ekki til Íslands þó heldur í næstu götu, ég hlakka svo til, við stækkum við okkur um meira en 100% fyrir 150 evrur meira á mánuði -góður díll? Svo frá og með október munum við búa á tveimur hæðum!! Við semsagt þekkjum yndisfólkið sem býr þar núna, þau halda á vit ævintýra í S-ameríku í eitt ár og við ætlum að passa íbúðina ásamt þeim húsgögnum sem við viljum á meðan. Við fórum í matarboð til þeirra í vikunni og þar smellti ég þessari mynd af

Einstakur hæfileiki sem ég bý yfir -að ná svona góðri mynd af rössum húsráðenda! Takið eftir Anne, til vinstri, hún er að koma Sunnu fyrir á þessum glæsilega appelsínugula grjónapúða þar sem sú stutta slappaði af meðan við borðuðum! Ég hlakka svo til að búa þarna!! AAAaaa get ekki beðið eftir að flytja, fæ víðáttubrjálæði bara við að hugsa um nýja húsið!

Best að henda inn smá bloggi fyrst ég er að fara í próf á morgun!

Ég á litla stelpu sem er svo falleg, stillt og góð að ég hef ekki gert mikið annað síðustu vikurnar en að horfa á hana. Allt hefur gengið svo ótrúlega vel, Sunna hefur sofið hverja einustu nótt, hún vaknar oftast einu sinni til að drekka. Svo vaknar hún eiturhress um klukkan 6-7 og vill fá smá athygli, hún er sko alveg í essinu sínu svona útsofin en það sama verður ekki sagt um mig -hef aldrei verið þekkt fyrir hressleika snemma á morgnana en þetta er allt að koma. Það þarf semsagt ekki mikið að hafa fyrir henni Sunnu, bara að njóta þess að vera með henni og horfa á hana stækka -hún drekkur svo mikið og er að breytast í hlunk!! Undirhaka og risabollukinnar klæða hana reyndar ofsalega vel!!

Síðan Sunna fæddist er búinn að vera mikill gestagangur; vinir og vandamenn í Hollandi og meira að segja hefur fólk flogið alla leiðina frá Íslandi til að hitta dömuna. Mamma var hjá okkur í 2 vikur um mánaðarmótin mars-apríl og náði að vera viðstödd fæðinguna. Svo komu Tóta frænka, pabbi og svo síðast Rakel og Kristín. Alveg yndislegt að hafa ykkur öll hjá okkur -takk fyrir komuna!! Þegar mamma var hér var áhersla lögð á að koma fæðingunni af stað svo við gengum og gengum marga marga kílómetra -það virkaði! Tóta kom svo og hjúkraði mér, ég fékk hræðilega brjóstastíflu og þurfti sko aldeilis á hjálp að halda. Við náðum þó að fara aðeins út að labba með vagninn líka. Svo var tekið smá aksjon með pabba -Sunna fór í fyrsta skipti í tram, fyrsta skipti á ströndina, fyrsta skipti í bæinn og við feðgin skelltum okkur á línuskauta! Rakel og Kristín eyddu svo með okkur pæjudögum, fórum allar saman í bæinn og versluðum, kíktum á ströndina með sólgleraugu og nutum þess að tala og tala...

Við komum svo til Íslands eftir tæpar 3 vikur, eftirvæntingin er mikil! Sjáumst

...ferð hefur verið bókuð!

Komum að kveldi þess 17.júní og yfirgefum Ísland að morgni 3.júlí

-verið spennt verið hrikalega spennt!!

SJÁUMST

Jæja, þá er daman orðin 9 daga gömul! Allt hefur gengið einsog í sögu, ég mjólka sem beljan og Sunna er dugleg að drekka og við þyngjumst/léttumst samkvæmt því. Lífið líður núna í þriggja tíma lotum og dagarnir eru ótrúlega stuttir. Dennis byrjaði svo að vinna aftur á fimmtudaginn svo við mæðgur höfum verið svolítið bara tvær -ég var smá kvíðin að vera alein með hana en það var nú algjör óþarfi, hún er svo góð að þetta gengur allt svo vel. Dennis finnst mjög erfitt að vera í burtu frá okkur, en svona er þetta hér -tveir dagar í feðraorlof! Nú er gestagangurinn að byrja og Sunna bræðir alla! Dennis hefur séð um bókanir svo það komi nú ekki allir á sama tíma... Svo það eru busy dagar framundan hjá litlu fjölskyldunni, en við erum öll svo frísk að við njótum þess í botn að fá gesti.

Næstu helgi kemur svo Tóta frænka til okkar, við hlökkum mikið til og ég er viss um að Tóta er líka hrikalega spennt. Hún ætlar að vera hjá okkur í 5 daga og við ætlum bara að njóta þess að vera saman og fara út að ganga og svona...

Í dag fórum við út með Sunnu í vagninum í fyrsta skipti, við skiptumst á að keyra og vorum eitt sólskinsbros. Henni líkaði vagninn þvílíkt vel og svaf einsog steinn. Ég verð pottþétt dugleg að fara í labbitúra með hana á næstunni, veðrið er svo gott!

Bless

Ævintýrið hófst í gær, fyrstu verkirnir byrjuðu rétt fyrir klukkan átta um morguninn og við mættum á spítalann klukkan 14, Sunna fæddist svo undurfögur og spræk klukkan 19:15 svo ótrúlega velkomin og við erum ekkert smá sátt með lífið. Gætum ekki beðið um neitt meira -Sunna er yndislegust!! Þetta gekk semsagt allt rosalega vel og við erum öll við hestaheilsu.

Við ætlum að halda úti myndasíðu til heiðurs dóttur okkar, þar munum við vera dugleg að setja inn myndir og fréttir svo fólkið okkar (þá sérstaklega Íslendingarnir okkar) geti fylgst með. Til að byrja með verður síðan bara opin, skelli lykilorði á hana í næstu viku. Ég veit að það eru ansi margir spenntir að sjá Sunnu og við erum svo montin að allir mega kíkja til að byrja með.

http://www.barnanet.is/sl/

Farin að sinna nýju dásamlegu hlutverki

Þessir 3 dagar hafa verið lengri en 40 vikurnar þar á undan. Er orðin pínu óþolinmóð... veit að þetta er nú ekkert hrikalegt en ég bara gerði ekki ráð fyrir að þurfa að bíða lengur en til 7. apríl. Vitlausa ég! Fólk er byrjað að veðja -Niels borgar okkur 100 evrur ef það fæðist ekki drengur í dag, Svava skaut líka á að það kæmi drengur í dag. Helga Bernhard er svo viss um að stúlka muni fæðast þann 12. apríl eða jafnvel á föstudaginn 13. Úff ég var ekki búin að átta mig á að það er föstudagurinn 13. í vikunni -ekki að það sé verra, jafnvel bara betra.

Það verður svo eiginlega að fylgja þessari færslu að Dennis átti að fæðast 4.október en kom ekki fyrr en 27.október -það er rúmum þremur vikum á eftir áætlun! Vonum að barnið sé bara svona góð blanda og fari milliveginn -sjálf kom ég nefnilega á settum degi.

...planið heldur áfram á morgun þ.e.a.s frú Signý er staðráðin í að koma þessu barni í heiminn áður en hún fer aftur heim á sunnudaginn, svo við höfum verið hrikalega duglegar að arka um bæinn. Nú er bara að krossa putta -koma svo sendið mér strauma!!

Nóg af mér, hvað segið þið?? Allir í stöööði??

Þá er hann runninn upp, dagurinn sem beðið hefur verið eftir -7.apríl!

Ætli það gerist eitthvað í dag?

Tíminn líður þvílíkt hratt! 4 dagar í settan dag og spennan magnast. Dennis er að fara yfir um af stressi og hringir í mig oft á dag til að athuga hvort nokkuð sé byrjað -einsog ég myndi ekki láta hann vita! En það er semsagt allt í rólegheitum og barnið virðist bara vera sátt í kremjunni. Annars er nú engin ástæða til að byrja að bíða fyrr en eftir helgina.

Mamma kom svo á laugardaginn og við erum búnar að njóta sólarinnar og hitans, nánast brenndar eftir ströndina í gær. Í dag er nú reyndar bara rigning og leiðindi svo við ætlum að þrífa allt hátt og lágt og sú gamla er byrjuð að strauja einsog herforingi -ég ætla að slaka aðeins meira á og svo stekk ég inní og skúra-skrúbba-bóna á fullu. Ég er svo skrefinu nær því að vera ljósmyndari -mamma og pabbi gáfu mér CANON EOS 400D myndavél!! Þannig að þegar litla fyrirsætan mætir á svæðið þá verður sko myndað og myndað. Þessi myndavél er geggjuð -þarf bara að læra á hana...

Vona að þið hafið það gott og séuð RASS og kát